Welkom, bezoeker! [ Registreer | Inloggenrss  |  tw  |  tw  | 


Maine Coon

Rasbeschrijving Maine Coon

Historie

De Maine Coon vindt zijn oorsprong in Noord-Amerika. Vooral in het berg- en heuvelachtige Maine kwamen de robuuste katten met hun lange pluimstaarten in grote aantallen voor. Over het ontstaan van het ras doen verschillende verhalen de ronde.

De meest onwaarschijnlijke theorie is die over kruisingen tussen katten en wasberen. Genetisch gezien is een kruising tussen een wasbeer en een kat namelijk absoluut onmogelijk. Toch heeft de Maine Coon aan dit hardnekkige gerucht zijn naam te danken: een samensmelting van de Amerikaanse staat waar deze katten het meeste voorkwamen en het woordje ‘Coon’, afgeleid van raccoon (wasbeer).

Hoe het ras precies is ontstaan, is waarschijnlijk nooit met zekerheid te zeggen. Toch lijkt er geen twijfel over te bestaan dat dit ras is ontstaan uit kruisingen tussen de in het wild levende katten en halflangharige katten. Van de nakomelingen wisten alleen de sterksten te overleven in het grillige klimaat van Maine waar het in de winter extreem koud en in de zomer erg warm kan zijn. Natuurlijke selectie zorgde er dus voor dat het ras is ontstaan zoals wij dat nu kennen: een sterke en zelfstandige kat, voorzien van een volle vacht die zich aanpast aan de verschillende seizoenen.

Karakter

De Maine Coon is een zeer sociale, evenwichtige en goedgehumeurde kat die dol is op aandacht. Hij heeft een ongecompliceerde karakter en is erg gemakkelijk in de omgang. Hij is aanhankelijk, stabiel en erg verdraagzaam, zowel naar mensen als naar andere dieren. Maine Coons zijn hele sociale dieren. Ze zijn daarom niet geschikt om hun dagen in eenzaamheid te slijten. Naast menselijk gezelschap zal een Maine Coon een kattenmaatje zeker waarderen.

Uiterlijk

De Maine Coon is één van de grootste kattenrassen. Deze raskatten zijn doorgaans dan ook aanzienlijk groter dan ‘gewone’ huiskatten. Een volwassen, gecastreerde Maine Coon kater weegt gemiddeld tussen de zes en negen kilo. De poezen zijn over het algemeen minder fors dan de katers en wegen gemiddeld tussen de vier en zes kilo. Het lichaam is lang en goed gespierd. Ook de vierkante kop, brede borst en stevige botten dragen een belangrijk steentje bij aan de krachtige en robuuste uitstraling van de Maine Coon. Op de schouders is de vacht korter dan op de buik en de achterkant. De stevige vacht heeft – mede dankzij de volbehaarde broek op de achterpoten – een enigszins ruige uitstraling, terwijl de vacht toch sluik en soepel valt. Bij de Maine Coon zijn alle kleuren toegestaan, behalve de kleuren chocolate, cinnamon (kaneelkleurig), lilac en fawn. Ook pointtekeningen zoals we die kennen van de Siamees zijn bij een natuurras als dit niet toegestaan. Maine Coons komen zowel in effen kleuren voor als in de zogenaamde tabbypatronen.

Vachtverzorging

De vacht van de Maine Coon heeft – in vergelijking met andere (half)langharige katten – relatief weinig verzorging nodig. Bij de meeste Maine Coons is één borstelbeurt per week al voldoende om de dichte, zijdeachtige vacht vrij van klikken en in een goede conditie te houden.

© Deze tekst is afkomstig uit het boek De Maine Coon van Cindy Schwering (www.dierenboekenbestellen.nl). Kittenbazaar.com heeft toestemming van de auteur voor deze publicatie. Er rust copyright op deze tekst. Deze tekst mag dus niet worden overgenomen.

 

-->